Ho Chi Minh - scootercity

Vandaag hebben we een cyclotour gemaakt. Een cyclo is een fiets waar je als passagier voorin in een soort bakje op een stoel zit. De chauffeur trapt. De tocht voerde langs twee tempels, door de Chineese wijk, naar de markthal. Je komt ogen te kort om alles te bekijken.
Het was een heel avontuur om tussen het verkeer gereden te worden met zo'n fiets. Het leek wel of onze chauffeurs zich opper machtig voelde. Ze draaiden gewoon de weg op ook al kwamen er honderden scooters, diverse auto's en een bus aan. Wonder boven wonder bleef alles goed gaan. Ook een unieke kans om het scooter gedrag nog eens goed te bekijken. De meeste bestuurders dragen mondkapjes. Ik snap nu ook helemaal waarom... Ook zie je veel vrouwen met handschoenen tot over hun ellebogen, gezicht bedekt (behalve de ogen) met een bijpassende doek en daar overheen een helm. Verder dragen ze lange broeken, sokken met open schoenen of slippers en jasjes of truien met lange mouwen. Alles om te voorkomen dat ze een streep zon vangen. Wit is namelijk mooi!
In de tempels worden diverse goden vereerd. Er worden wierookstokje gebrand om een gebed extra kracht te geven. Als men een kado wil geven aan een overledene, dan wordt dat kado nagemaakt van papier. Nadat het geofferd is en er gebeden opgezegd zijn, wordt het papieren kado in brand gestoken en in een speciale oven verbrand. De rook stijgt op en in deze vorm komt het kado bij de overledene.
In aansluiting daarop zijn we bij een "begraafhuis" geweest. Hier houden mensen die te klein behuisd zijn een herdenkingsdienst voor hun overledene. De nabestaande die het nauwst verwant zijn aan de overledene dragen daarbij een wit gewaad en een witte band of muts op hun hoofd. Een kleinkind draagt een witte band om zijn hoofd. Een achterkleinkind een rode band. Zo wordt de familieband zichtbaar.
Voor de gezamenlijke lunch zijn we naar een restaurant gegaan om noedelsoep te eten. Je kunt kiezen uit rund, kip, vis of vegetarisch. Die staat vliegensvlug op tafel omdat alles voorbereid is. Een kwestie van samenstellen. Heerlijk! Ook de sapjes hier. Zoveel soorten vers fruit dat het nog moeilijk is om te kiezen.
's Middags zijn we samen op pad gegaan. Een aantal gebouwen nog bekeken en gefotografeerd. Het Rex Hotel was tijdens de Vietnam oorlog een pleisterplaats voor fotografen en verslaggevers. Op het dakterras is een tuin waar we koffie hebben gedronken. Wel lekker dit keer. Echt capuccino. Wel hollandse prijzen, maar dan heb je ook wifi. Een kans om even met de kids te pingen en te whatsappen.
We hebben onze wandeling voortgezet richting de backpackwijk. Daar leven de Vietnamezen echt op straat. Ze verkopen er alles, er wordt geklust en gesleuteld aan scooters, geslapen op scooters, gekookt, gezeten om scooters om te bbc-en. Alles wat je kunt dragen of tillen kan ook op een scooter vervoerd worden. Zelfs je hele gezin. Kind voorop, daarachter pa die bestuurt, vervolgens het volgende kind en ma zit als laatste. Ongelooflijk wat ik allemaal vervoerd heb zien worden op scooters.
We hebben nog een drankje gedronken bij zo'n Vietnamees eettentje op straat. Twee drankjes 1 euro. Een grotere tegenstelling tot het Rex Hotel kun je je niet voorstellen. Dat waren onze avonturen weer voor vandaag.