Fietstocht op het platteland

Vandaag staat fietsen op het programma. Niet door de stad maar over het platteland. Advies is om je goed in te smeren en een hoed of pet te dragen. We krijgen de man een liter fles water voor onderweg en die blijkt hard nodig te zijn.
We starten vanaf het hotel waar de fietsen zijn klaargezet voor ons. Een kleine omweg door het dorp voor een paar aankopen die nog moeten worden gedaan. Mijn vietnamese rijsthoed is weg??? uit de bus verdwenen en nu heb ik toch dringend behoefte aan vervanging.
De eerste stop is bij een kleuterschool. Daar hebben we balonnen en lolly's uitgedeeld. De kinderen zitten op de grond, spelen spelletjes en zingen liedjes. Een luid gegil steeg op toen ze de lolly's in onze handen ontdekten. Als afscheid gingen ze een liedje voor ons zingen en wij voor hun: jan huigen in de ton. Samen met de kinderen in een kring ronddansen door het klaslokaaltje. Erg leuk.
De route ging langs smalle fietspaadjes (van beton maar ook modder), langs huizen, veldjes met allerlei gewassen. Bij de rivier hebben we gezien hoe ze mosselen vangen. Nou ze waren piepklein, nog geen cm groot. Wij vroegen ons toch allemaal af hoe ze daar een mossel uit willen krijgen. Volgens Thau wordt er soep van gekookt. Nog een paar raadspelletjes met planten die hij uit het veld trok. Sesam kon ik raden toen de vrucht opengemaakt werd. Bij de pindaplant dacht iedereen dat het onkruid was en dat Thau ons voor de zoveelste keer weer in de maling aan het nemen was. Tja, dat krijg je er van.
Met de veerboot en fietsen overgestoken naar de overkant van de rivier. Zonder hekjes, staand op het dek... Onderweg een houtsnijder, scheepswerkplaats en een oorlogskerkhof bezocht. De moeders van de omgekomen soldaten worden ook op dat kerkhof begraven trouwens.
Weer terug met het pontje en de fiets naar Hoi An, dwars door de stad naar het strand (zo'n 3 km afstand). Alleen had niemand ons dat verteld, dus geen zwembroeken meegenomen. Jammer. Zag er aantrekkelijk uit. Wel leuke foto's gemaakt van de ronde bootjes waar ze hier mee varen. Terug richting Hoi An via de "groententuin" en geluncht in een restaurantje vlak achter het hotel. Het was inmiddels al bijna 3 uur. Tijd voor het laatste passen. Met de fiets dus maar meteen doorgereden. Jammer voor de naaister, die krijgt een bezwete Marja. Met deze temperaturen hebben zelfs de Vietnamezen er last van.
Snel terug naar het hotel voor een lekkere duik. De laatste deze vakantie. Wij verwennen ons nog met een hotstone en een aromatherapie massage. Daarna had ik wel willen slapen, zo heerlijk ontspannen. Maar....we hebben ons opgegeven voor een kookworkshop, dus moeten we meteen door. We zijn maar met z'n drieen, dus dat is prive les. We leren om vis in bananenblad te maken, springrolls (vietnamese loempiaatjes, kipsalade en gefrituurde wontons met groenten.
Dat is heel erg leuk. Het moeilijkste is eigenlijk om te koken met stokjes. Die zijn extra lang. Het eten met stokjes lukt inmiddels aardig, maar dit is toch weer anders. De Vietnamezen vinden eten met mes en vork: eten als een tijger. Eten met stokjes is: eten als een vogel. Hier zetten ze schalen midden op tafel met allerlei gerechten. Iedereen heeft een kommetje en chopsticks. Je neemt wat van de schaal met je stokjes en eet het op. Er wordt altijd plakrijst bij geserveerd. Ook staan er altijd schaaltjes met een sausje passend bij de gerechten op tafel. Het is dus altijd "samen eten en samen delen". Heel anders dan bij ons.
Morgen weer verkassen. We vertrekken om half 8 naar Hue. Er zijn vast wel weer de nodige tussenstops en bezienswaardigheden onderweg. xxx